Znam dobrze obu jej bohaterów, dlatego też znam tę historię z dwóch stron. Wydarzyła się ona prawie 15 lat temu.

Było gorące lato, dwóch moich kolegów postanowiło zarobić pieniądze na wakacje. Udało im się znaleźć pracę w ogrodzie, pewnej naszej znajomej. Mieli przekopać ogródek, wyrównać teren, zasiać trawę. To zadanie zajęło im dwa tygodnie. To była ciężka praca, za którą otrzymali porządną zapłatę. Wtedy Kolega A stwierdził, że po tych dwóch tygodniach należy mu się wypoczynek. A Kolega B zauważył, że w okolicy jest wiele domów z ogrodami… Zaproponował więc Koledze A, żeby przeszli się po okolicznych domach i zaoferowali swoje usługi, a referencje mieli dobre, bo swoją pierwszą pracę wykonali solidnie.

Kolega A odmówił grzecznie, bo wizja wakacji pod namiotem, gdzieś nad mazurskimi jeziorami była zbyt kusząca. A Kolega B namówił innych kolegów, żeby z nim tę pracę wykonali. Kolega B dostrzegł szansę, którą Koledze A skutecznie zasłoniła wizja wypoczynku. Co było dalej, nietrudno się domyślić. Kolega B rok później był już właścicielem firmy zajmującej się opieką nad ogrodami.

Jak wygląda ich życie 15 lat później, to również nie stanowi zagadki godnej Sherlocka Holmesa. Kolega B jest właścicielem dobrze prosperującej firmy zajmującej się pracami w ogrodach, ich projektowaniem. Nie narzeka na brak pieniędzy, ani pracy (co najwyżej na jej nadmiar), choć jak sam mówi ostatni raz trzymał łopatę w rękach jakieś 10 lat temu. Wakacje spędza w krajach, gdzie ciepłe lato jest pewne niczym śmierć i podatki. A Kolega A? Pracuje za biurkiem, narzeka na szefa, niską pensję i bezsensowność swojej pracy, a wakacje spędza w co najwyżej Ustce…